بسم الله الرحمن الرحیم… آیت الله بهجت رحمه الله در تاسیس این انقلاب پشت صحنه عرفانی کار را صحنه گردانی می فرمود. حضرت امام می فرمودند تا وقتی ایشان دعاگوی انقلاب هستند خیالم راحت است و جلسات سیاسی عمیقی با هم داشتند. آیت الله بهجت در جایی فرموده بود که احتمال نمی دهید امام خمینی در امور سیاسی کند حرکت می کنند… انقلابی بودن ایشان کمتر از حضرت امام رحمه الله نبود. آیت الله مصباح یزدی رحمه الله چنین مضمونی می فرمود که ما سیاست و ورود در آن را از ایشان یاد گرفتیم …
در ادامه پوستر هایی از این عارف سیاس و عالم انقلابی تقدیم می گردد. عمق علمی ایشان متاسفانه در پس ظاهر عرفانیشان به خوبی دیده نشد. ایشان صاحب فتوای یهودشکن تحریم بیمه و وجوب نماز جمعه به امامت ولی فقیه هستند…
پوستر شماره یک: روز به روز تنزل می کند …
انسان هر راهی را بدون تقید و پایبندی به قرآن و سنت برود، روزبهروز تنزل میکند. اگر به ما خبر میدادند که در چین کتابی وجود دارد که چنین کمالاتی را دارد و به زبان چینی است، و تمام صفات و کمالات قرآن را بدون بردن نام آن، به آن نسبت میدادند، مثلاً میگفتند از صفاتش این است که که بتوان بهوسیله آن، کوهها را سیر نمود و زمین را شکافت، و با مردگان سخن گفت … و دیگر خصوصیات قرآن را بیان میکردند، میگفتیم سزاوار است همه کوچ کنیم تا در آنجا آن کتاب را درس بگیریم یا با خود بیاوریم، و این در حالی است که همان قرآن پیش ماست؛ لذا سزاوار است با گرسنگی و صبر بر خرده نان هم شده، آن را تحصیل و تدریس نماییم، و به معارف آن آگاهی پیدا کنیم.( در محضر بهجت، ج۲، ص۳۶۱ و ج۱، ص ۱۷۴)
پوستر شماره دو: اینکه کار نشد …
چه باید بکنیم در ابتلائات داخلیه و خارجیه؟ چه باید بکنیم؟ چه کار کردیم که به این چیزها مبتلا میشویم؟ فکر این را باید بکنیم؛ آخر ما… . چه کار کردیم که بیسرپرست ماندیم؟ ما اگر خودمان به راه بودیم [و] در راه میرفتیم، چه کسی امیرالمؤمنین علیهالسلام را میکشت؟! چه کسی حسینبنعلی علیهالسلام را میکشت؟! ما خودمان حاضر نیستیم خودمان را اصلاح بکنیم. اگر خودمان را اصلاح بکنیم، به تدریج همه بشر، اصلاح میشوند. شما در فکر این باشید که خودتان را اصلاح بکنید؛ مابین خودتان و خدایتان عایقی و مانعی پیدا نشود. تا خودمان را اصلاح نکنیم و با خدا ارتباط نداشته باشیم [و] با نمایندگان خدا ارتباط نداشته باشیم، کارمان درست نمیشود؛ امروز تا فردا، تا پسفردا، اینکه کار نشد. (از بیانات حضرت آیت الله بهجت رحمه الله منتشر شده در سایت بهجت دات آی آر)
پوستر شماره سه: استفاده از ایشان بیش از اساتید دیگر بود …
حضرت آیت الله محمد تقی مصباح یزدی رحمه الله درباره استفاده آیت الله بهجت از استادان خود می فرماید: « در فقه بیشتر از مرحوم آقا شیخ محمد کاظم شیرازی- که از شاگردان مرحوم میرزا محمد تقی شیرازی و از استادان بسیار برجسته نجف اشرف بود- استفاده کرده، و در اصول از مرحوم آقای نائینی، و سپس بیشتر از از ایشان از مرحوم آقا شیخ محمد حسین کمپانی اصفهانی فایده برده بودند، هم مدّت استفاده شان از مرحوم اصفهانی بیشتر بود و هم استفاده های جنبی دیگر. » (برگرفته از سایت ویکی فقه مدخل حضرت آیت الله بهجت رحمه الله)
پوستر شماره چهار: حجت را تمام می کند …
جضرت آیت الله مصباح یزدی رحمه الله درباره علت پذیرش مرجعیت از سوی ایشان و نیز پیرامون عدم تغییر وضعیت آیت الله بهجت بعد از مرجعیت می گوید: « بعد از مرجعیت منزل آیت الله بهجت هیچ تغییری نکرده است، ملاقات و پذیرایی از بازدید کنندگان در منزل امکان ندارد لذا در اعیاد و ایام سوگواری، در مسجد فاطمیه از ملاقات کنندگان پذیرایی می شود. اصولاً قبول مرجعیت ایشان به نظر من یکی از کرامات ایشان است، یعنی شرایط زندگی ایشان آن هم در سن هشتاد سالگی به هیچ وجه ایجاب نمی کرد که زیر بار چنین مسؤلیتی برود، و کسانی که با ایشان آشنایی داشتند هیچ وقت حدس نمی زدند که امکان داشته باشد آقا یک وقتی حاضر بشوند پرچم مرجعیت را به دوش بکشند و مسولیتش را قبول بکنند. و بدون شک جز احساس یک وظیفه متعین چیزی باعث نشد که ایشان این مسؤلیت را بپذیرند. و باید گفت که رفتار ایشان در این زمان با این وارستگی و پارسایی، حجت را بر دیگران تمام می کند که می شود در عین مرجعیت با سادگی زندگی کرد، بدون اینکه تغییری در لباس، خوراک، مسکن، خانه و شرایط زندگی پیش بیاید. » (برگرفته از سایت ویکی فقه مدخل حضرت آیت الله بهجت رحمه الله)
پوستر شماره پنج: به مردم ایران منتقل کرد …
عارف سالک آیت الله محمد تقی بهجت رحمت الله علیه: خدای متعال نعمت ولایت را در ابتدا به مردم عربستان و حجاز داد، ولي اکثر مردم آن سرزمین قدر ولایت را ندانستند و خداوند آن را منتقل به مردم ايران كرد. ( نقل قول از حجت الاسلام والمسلمین ملکا رییس دفتر مقام معظم رهبری در قم در گردهمايي دانشجويان دانشگاههاي استان قم ۱۶ آذرماه ۱۳۹۱ بيت حضرت امام خامنه ای حفظه الله در قم)
پوستر شماره شش: کارمان تمام است …
اگر تشخیص دهیم که باید در زندگانی با مطالب و علوم و ادعیه و فرمایشات اهل بیت علیهم السلام باشیم کارمان تمام و کامل است، ولی چه کنیم که گاهی میل به این و گاهی میل به آن داریم! اگر چشممان را به نهج البلاغه و صحیفه و خطب و بیانات ائمه علیهم السلام دوخته بودیم کارمان درست بود و علم و محبت و ایمان ما را بالا می برد. ( برگرفته از بیانات عارف بصیر حضرت آیت الله بهجت رحمه الله منتشر شده در سایت بهجت دات آی آر)
پوستر شماره هفت: غم نداشتیم …
بچه ها غم ندارند؛ زیرا غم یک نگرانی عمیق است و آن ها نمی توانند یک ناراحتی عمیق داشته باشند. بچه ها حال خوش معنوی دارند و دل زنده هستند. آیت الله بهجت می فرمودند: «بچه ها هرگز نگران غذای فردا نیستند. اگر به همان اندازه که بچه اطمینان دارد که پدر و مادر غذای آینده او را فراهم می کنند ما به خدا اطمینان داشتیم، ما هم مثل کودکان غم نداشتیم.» ( از بیانات حجت الاسلام و المسلمین پناهیان منتشر شده در سایت رادیو ایران صدا )
پوستر شماره هشت: درست نخواهد شد …
تا رابطه ما با ولی امر امام زمان سلام الله علیه قوی نشود کار ما درست نخواهد شد و قوت رابطه ما با ولی امر عجل الله تعالی فرجه الشریف هم در اصلاح نفس است. (از بیانات حضرت آیت الله بهجت رحمه الله در کتاب فیضی از ورای سکوت ص ۶۵)
پوستر شماره نه: نظر به او نظر به امام زمان است…
النظر الی المصحف عبادة، مصحف عدیل خود حضرت حجت سلام الله علیه است. نظر به او نظر به امام زمان است. عدیل نظر به امام زمان است. بینید چقدر ما از چیزهای به این آسانی تغافل می کنیم و غفلت می کنیم و هی می گوییم که آقا شما به ما یک ختم خیلی سنگین و مشکلی یاد بدهید که مثلا در آن ختم، فلان چیزهای کذایی باشد و از این نعمت های به این آسانی غافلیم. (از بیانات حضرت آیت الله بهجت رحمه الله منتشر شده درسایت بهجت دات آی آر)
پوستر شماره ده : اعظم واجبات است…
کسانی که از مقداری معنویات برخوردار بودند دنبال کشف و کرامت نمی رفتند.می گفتند: کیمیا را می دانیم ولی به کسی یاد نمی دهیم، ما می دانیم که چه چیز را به دیگران یاد بدهیم. کسی که از معنویات و معرفت خدا بهره مند است چه حاجت به کیمیا دارد؟ چه کیمیایی بالاتر از خداشناسی؟ همه واجبات برای تحصیل معرفت و مقدمه ی آن است و تنها معرفت الله واجب نفسی و اعظم واجبات است. (در محضر آیت الله بهجت رحمه الله ج ۲ ص ۳۵۹)
