بسم الله الرحمن الرحیم… حوزه های علمیه سالها علاوه بر الهیات و معارف ربانی، تنور و سرچشمه ی علوم مختلف طبیعیات و ریاضیات هم بودند و لذا تا زمانی که علم در دست اهلش بود مردم دچار فرهنگ بی فرهنگی معماری وحشی و پزشکی جلادانه ی غربی نبودند و تمدن اسلامی برای مردم چهارباغ و میدان نقش جهان می ساخت و گرمابه های چهار مزاجی و عصارخانه ها و آسیاب ها و آسبادهای آبگرد و بادگرد با نیرو و قوه ی خدادادی می چرخید. خانه های سنتی ایرانی هم حقیقتا آرامش گاه و مسکن بودند و سکینه و سکونت ایجاد می کردند و دلهای مردم را شاد و شاداب می کرد. حوض آب که نماد طهارت و حیات و زندگی بود در مرکز حیاطِ حیات بخش خانه بود. بگذریم داغ دلی است که به جایش باید تقدیم شود. الحمدلله به همت شیرمردانی چون علامه شعرانی و علامه رفیعی قزوینی و علامه بادکوبه ای و علامه طباطبایی و علامه حسن زاده آملی رحمهم الله ریاضیات و نجوم اسلامی در عصر خفقان پهلوی و جهالت قاجاری زنده ماند تا شکر خدا امروز هم کرسی درس خارج ریاضیات در حوزه های علمیه داشته باشیم. در ادامه متن پیاده شده ی درس خارج ریاضیات حضرت آیت الله مفیدی حفظه الله تقدیم می گردد.
