طلبگی تا اجتهاد

آنچه که لازم است عرض بکنم - که از همه‌ی این مطالب مهمتر است - نسبت حوزه‌های علمیه است با انقلاب و نظام اسلامی. هیچ کس در عالم روحانیت، اگر انصاف و خرد را میزان قرار بدهد، نمیتواند خودش را از نظام اسلامی جدا بگیرد. نظام اسلامی یک امکان عظیمی را در اختیار داعیان الی‌اللّه و مبلّغان اسلام قرار داده… این فرصت تا امروز کِی برای روحانیت وجود داشته؟
علاوه بر این، ابزارهای تسهیل‌کننده، مثل رایانه‌ها و ارتباطات اینترنتی و فضای مجازی و سایبری هم که الان در اختیار شماست![خطاب به روحانیون!).
اگر بتوانید اینها را یاد بگیرید، میتوانید یک کلمه حرف درستِ خودتان را به هزاران مستمعی که شما آنها را نمیشناسید، برسانید؛ این فرصت فوق‌العاده‌ای است؛ نبادا این فرصت ضایع شود. اگر ضایع شد، خدای متعال از من و شما روز قیامت سؤال خواهد کرد: از فرصت این همه جوان، این همه استبصار، این همه میل و شوق به دانستن، شما برای ترویج معارف اسلامی چه استفاده‌ای کردید؟ نظام اسلامی یک چنین خدمتی به ما معممین و روحانیون کرده. مگر میتوانیم خودمان را کنار بگیریم؟
بیانات در دیدار علما و روحانیون خراسان شمالی 19/07/1391

جستجو

بایگانی

نويسندگان

پربحث ترين ها

رسانه های همسو

۱

البهجة المرضیه/ دانلود کتاب سیوطی در شرح الفیه ابن مالک

 علمی کتابخانه پایه 2 دروس حوزوی دانلود کتاب نحو 2 نحو 3

//bayanbox.ir/view/2055852653338526263/%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%87%D8%AC%D9%87-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B1%D8%B6%DB%8C%D9%87.jpg

« البهجة المرضیة على ألفیة ابن مالک» یا« النهجة المرضیة»، تألیف جلال‏الدین عبدالرحمن سیوطى، ادیب و دانشمند بزرگ قرن نهم هجرى( متوفاى 911 ق)، یکى از مشهورترین شرح‏هاى مزجى بر اشعار الفیه ابن مالک( 671- 600 ق) است. این کتاب معمولا یکى از کتاب‏هایى است که در پایه دوم حوزه تدریس مى‏شود. به‏طور کلى این شرح از قدیم تاکنون على‏رغم وجود کتاب‏هاى جدیدى که در زمینه ادبیات عرب توسط علما و ادباى عرب و غیر عرب نگاشته شده، هنوز هم به‏عنوان مهم‏ترین کتاب درسى در حوزه شمرده مى‏شود.
کتاب حاضر از بدو نگارش، مورد توجه خاص دانشمندان، زبان‏دانان و دانش‏پژوهان ادب عربى واقع شده و در حوزه‏هاى علمى مورد تدریس و تدرس و استفاده بوده است. به دلیل اینکه مطالب کتاب، علمى و گاه مشکلات عبارتى داشته، از طرف ادیبان و نحویان، تاکنون بیش از صد شرح و حاشیه بر آن نگاشته شده است.
در باره این کتاب می‏توان به این نکات اشاره نمود:
1. این شرح، طبق گفته خود جناب سیوطى، شرحى لطیف و ظریف است به شکل شرح مزجى که با متن الفیه ترکیب یافته است( متن کتاب، ص 6).
2. دومین ویژگى این شرح عبارت است از نکته‏هاى جالب ادبى که نسبت به شروح دیگرى که در همان زمان نوشته شده، بارزتر و قابل توجه‏تر است.
3. این اثر با شرح خطبه الفیه شروع شده و شارح نکاتى را پیرامون این خطبه شرح داده است و با شرح مباحث مختلف نحوى و صرفى ادامه یافته و با بحث ادغام به پایان رسیده است.
4. شارح همچون دیگر نحویان براى بیان قواعد وارده در ابیات الفیه به شواهد چهارگانه قرآن کریم، حدیث شریف، کلام قابل اعتماد عرب و شعر عربى قدیم در موقعیت‏هاى گوناگون تمسک جسته است.
5. این شرح به‏دور از هرگونه اطناب و در جهت اهداف تعلیمى نگاشته شده و عبارات متن( ابیات الفیه) با شرح به‏گونه‏اى تفکیک‏ناپذیر آمیخته است.
کتاب حاضر با تحقیق و پاورقى مصطفى حسینى دشتى منتشر شده است. بیشتر پاورقى‏هاى کتاب، گاه به توضیح عبارات دشوار کتاب مربوط مى‏شود، گاه به رد دیدگاه شارح یا ماتن و حتى گاه به طعن و کنایه به او( متن کتاب، ص 5، پاورقى 3).

دریافت

 

نظرات (۱)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی